چه پروازي . . .
شش صبح است ...
دوازده ساعت است که رفته اي ..
و مرا با پروازي تيزپر جاي گذاشته اي ...
پروازي بالاتر از خواب ... و شيرين تر از رويا
عميق تر از مستي ... و زيباتر از هستي ...
پروازي به اوجي تازه . .
تا ژرف زلال ترين اقيانوس خيال ...
چه پروازي ..
کاش همبال من بودي ؛
اي همزاد من .
کاش هم پرواز من بودي
اي همراز من ...
.....................
1 نظر:
کاش کاش کاش. این کاشها آخر جانم را میگیرد و انگار هیچوقت نمی آیند.
Post a Comment
خانه >>