خــوشــــا بــــر آرزومـــنـــدي کـه دارد آرزوي تـو

خـوشـا گـم کـرده راهي کو بـود در جسـتـجـوي تو

خوشا بر حـال آن پيـکـي که بـهـرت مـژده ها دارد

خوشا بر نامه چون آرد پيامي خـوش به سوي تو

خوشا بر حال آن شاعـر که بهـرت قصه مي گويـد

چه خوشـتر بـشنـود او گـر ز شعـر قصـه گـوي تو

چه شـوقـي آفـتـابـي را که بـر روي تـو مـي تـابــد

چه ذوقـي هست باران را که مي بارد به مـوي تو

چه لـذت مي بـرد بـاغـي که از آن بگـذري روزي

شـود رضـوان چـو مي گـيـرد گل آن بـاغ بـوي تو

خوشا کـز شـب دو چشم تو دَرَد اين پـردة ظـلمـت

خوشا مرگ سکـوت ما به عشق هاي و هـوي تو

خوشا بر آن لبـي که تو به حرفش گوش ميـداري

چه خوشـتر گر لـبـي بـوسـد بنـاگوش و گلـوي تو

تو را خَلـقي پـرستـنـد اي رقـيـب خـوشگل خـالـق

خــداي مـطـلـقـي وز آن بـود شـيـطان عـــدوي تو

به قـلـب مـهــربــان تـو فــرشـتــه رشـک مـي آرد

خـوشـا بر او اگر گيرد فـرشـتـه خُلـق و خـوي تو

اگر چه ما همه خاکـيـم و يکـسان خاک ميـگرديـم

خوشـا بر حال آن خـاکـي که گـردد خـاک کـوي تو

*

صبح 3 خرداد 86