يک جرقه از يک نگاه پراز شيطنت ..

از چشماني که شايد تا ديروز اصلا نديده بودي و نميشناختي..

آتش ميزند به خرمني عظيم از افکار و عقايد و علايق و نظرهايي

که سالها با فروختن عمرو خريدن چينهاي پيشاني..

روي هم تلنبار کرده اي...

و تو در ميان آتش ميسوزي و ميسوزي ..

ولي آتش را فقط باعث گرم شدن دل سرد از روزگارت ميبيني ..

و حادث نور براي شبهاي بي پايان و پرظلمت زندگيت

............................

.جرقة زيبا و وحشي من ..

نازنين ناشناس از ازل آشنايم...

سر به پايت مي نهم به پاس دلگرمي بي پايان ..

و جان به راهت ميدهم به شکرانه شبهاي نورباران زندگيم...

هر چند لايق بسيار بيش از اينهايي ..

آتشت بي پايان ..

و شادي دلت بي امان باد..

مرسي که هستي ..

باشي..

جاودان.